repetities For the Time Being breken de tijd open

For the Time Being. Een ietwat a-typische titel voor een Schweigman&-voorstelling: meestal één woord, meestal Nederlands. In gedachten blijf ik het dan ook hardnekkig ‘Voor Nu’ noemen. Maar For The Time Being is toch echt de titel van de voorstelling waar we vanaf vandaag werkelijk mee aan het werk gaan, 6 jaar nadat de eerste kiem geplant is. Ook wel passend: in deze tijd lijkt bijna alles ‘for the time being’. Voor de tijd die is, niet voor de tijd die niet is: verleden & toekomst bestaan eigenlijk niet in deze uitdrukking. Of kan iets wat niet is, wel bestaan? Ik ervaar tijd persoonlijk toch meer als een soort onstuitbare vloedgolf waar ik op tracht te surfen, maar ook regelmatig vanaf lazer. Zeker in de stad, waar minder tijd lijkt te zijn, spuit de tijd met enorme kracht door haar nauwe doorgangen, begeleid door een stroom aan facebookberichten & whatsappjes (die deze holbewoner overigens niet kan ontvangen). In het bos waar ik woon is het meer een kalm riviertje: minder agressief, zo lijkt het, maar even onstuitbaar.

time beingTijd wordt al gauw ietwat abstrakt als je er op doordenkt. Zoiets als een volgorde, iets dat voorkomt dat alles tegelijkertijd gebeurt. Wel handig om oorzaak & gevolg nog een beetje uit elkaar te kunnen pluizen. Veel mensen roepen vrij makkelijk ‘Tijd is een Illusie.’ Tja, wat niet? Vloeibaar, dat zeker. Relatief, zou Einstein zeggen. Iedereen kent de ervaring dat een kwartier ellenlang kan duren ofwel in een oogwink kan vervliegen. Toch doen we massaal alsof onze kloktijd de echte tijd is.

Een vriend vertelde me dat sommige Noordamerikaanse stammen de tijdsvervoeging niet aangeven in taal maar in gebaar, in ruimte. Bij een zin die over de toekomst gaat, wijzen ze naar voren, bij iets in het verleden wijzen ze over hun schouder, en in het nu wijzen ze omhoog. Tijd is voor hun dus een fysieke, ruimtelijke ervaring. Boukje vertelde over de Ayamara’s in Zuidamerika die het omdraaien: de toekomst is onbekend, dus die ligt onzichtbaar achter ons, het verleden zien wij zichtbaar voor ons, het meest recente verleden dichtstbij, het grijzere verleden in de verte. We lopen dus achterwaarts de toekomst in, of (gesteld dat wij stilstaan) laten de tijd, vanuit haar toekomstige bron achter ons, voor ons uit het verleden instromen.

Zes jaar voor- danwel achter ons was het vooronderzoek van dit projekt mijn eerste samenwerking met Boukje Schweigman. Haar inspiratiebronnen onder andere: mijn favoriete kinderboek ‘Momo & de Tijdsspaarders’ (niet voor niets heet mijn dochtertje Momo), soefisme, tijd. Ons streven: een ontsnapping aan de tijd, een gat creëren, een bubbel, waar kunstmatige kloktijd vervangen is door de ‘gevoelstijd’. Het soefisme was ikzelf diep ingedoken tijdens reizen in Turkije, Iran en Pakistan. Eerder dit jaar publiceerde ikzelf de dichtbundel annex kalenderhervorming genaamd ‘dronken kalender’, een spel waarin de kunstmatige tijd wordt opengebroken en het ‘gevoelsjaar’ wordt doorlopen met ontregelende poëzie. Ook hier werd de titel en een deel van de poëzie geïnspireerd door het soefisme. Er hangt wellicht iets in de lucht. For The Time Being speelden we destijds in de prachtige grote zaal van de Theaterschool Amsterdam, met honderden kartonnen dozen. Ontregelend. We hebben het publiek letterlijk & figuurlijk in beweging gezet, en kwamen zeer dichtbij. Er wordt nog over gesproken.

Het belooft bijzonder te worden allemaal. Het is mijn intentie om komende weken regelmatig iets te laten horen over het proces. Allereerst een gedicht over een ontmoeting met ons verleden, het nu, en de toekomst.voor numeer over ‘For The Time Being‘ (tourlijst enzo) op www.schweigman.org

 

post-midzomer-avonturen

midzomerpapapaDe opluchting voor hooikoortslijers als midzomer achter de rug is: de pollen hebben hun zwaarste werk geleverd & alles voelt zwaar & rijk van bevruchting maar wij kunnen weer ongestoord genieten van dat alles zonder ontstoken slijmvliezen. Fijnnnn…

Wat is er gebeurd? Wat staat er te gebeuren? zaterdag 26 augustus 2017 om 20:00 zullen Sjamandada-veteranen Sebastian Holzhuber & sieger baljon met concertpianist Uzi Heymann e.a. gestalte geven aan het ‘concerto for annoying and supporting angels‘ in Splendor, Nieuwe Uilenburgerstraat 116, Amsterdam.

De dag erna, zondag 27 augustus, blaast sieger weer poëtische vlammen uit de Dronken Kalender bij de bundelpresentatie van Harry van Doveren in Eindhoven.

In samenwerking met Schweigman& wordt deze zomer bovendien een gat in de tijd geslagen onder de naam ‘For the Time Being‘, en daar gaat sieger tevens nu & dan over bloggen. Première 6 augustus, zie tourlijst.

Eind september gaan Robin Block en sieger tijdens een nieuwe residentie in Het Huis Utrecht weer verder met Bezweringen.

Oh & het moet nog even van ons hart: wat was het mooi, de sjamandada-programmering op het Living Village Festival! We waren op voorhand al voorzichtig in onze nopjes met de programmering zoals die zich beloofde te ontvouwen, maar dat het allemaal zo op zijn plek zou vallen hadden we niet durven dromen. De sfeer was (mede dankzij DJ Pepetzintle en de rest van het team) optimaal, het publiek wist ons goed te vinden, er was een mooie balans tussen acts binnen en buiten de tent, iedereen knalde van de kwaliteit, we voelden ons kortom echt gedragen door het mooie team en de steengoede artiesten om ons heen. We hebben werkelijk op mooie wijze heel de spanwijdte tussen sjamanisme, avant garde en transitie/offgrid-theater bestreken & waargemaakt. Dankbaar. Ook de rest van het festival was inhoudelijk een enorm succes. Bezoekers waren blij, Dalfsen is blij, de buren (o.a. Erben Wennemars die Living Village-brein Bob persoonlijk kwam bedanken) en het is allemaal natuurlijk nog maar het begin.

Arnoud Rigter wist ondertussen naast zijn eigen weergaloos optreden ook een kleine introduktie van sieger’s dronken kalender te filmen, die we nu ter gelegenheid van midzomer gelanceerd hebben, tezamen met enkele gedichten. Immers, de bundel loopt ok, maar er zijn denkelijk nog een hele hoop mensen mee blij te maken. Een gedicht uit de bundel is onlangs trouwens gerecenseerd bij oote oote. Overzichtje van dat alles hier. “Erin wroeten, meedoen in de herhalingen, ervan proeven.” Precies.

Hee & koop gerust een bundeltje he! hier bijvoorbeeld.
Fijne zomer!

sjamandada op Living Village!!!

lieve mensen, het is steeds mooier aan het worden hier op het terrein, dus komt allen!

18-21 mei 2017: sjamandada performance podium op Living Village Festival

navigeer richting Brinkweg 36 B, 7722 VA in de uiterwaarden van Dalfsen, het schone Dalfsen.

living village poort

De immateriele performance generator s j a m a n d a d a plant op Living Village Festival het zaadje voor de TempTempTemp (Temporary Temple of Tempting Tempests, while chewing on High Temperature Tempeh) voor performance in de breedste zin. De artiesten die hier hun kunsten delen met het publiek vinden een gemene deler in een streven om via een liefde voor ontregeling en het theatrale ritueel de scheidslijnen tussen cultuur & natuur, publiek & performer, op te heffen. Zij kenmerken zich dan ook vaak door een combinatie van laagdrempelige communicatie met het publiek & hoge artistieke kwaliteit, een hoge mate van biofilia (liefde voor wat leeft), een nieuwsgierigheid naar de immateriele kant van performance, & tenslotte de moed om ook zichzelf op het spel te zetten. In de intieme circus-yurt van Fratelli Fiasco genaamd ‘La Fuente‘ (de Bron) zullen uiteenlopende performers uit of tussen uiteenlopende disciplines het publiek verwonderen, ontregelen, doen schateren, van hun fundamenten lostrillen & herwortelen in de toekomst. Wellicht. Wie weet wat er gebeurt als een performer een publiek ontmoet.

Betovering zal dan ook ons deel zijn als ‘de Dwerg‘ van Fratelli Fiasco het podium betreedt. Wordbites zal live stille poëzie met zang & muziek brengen op koptelefoons; Factotum (vml. Warner&Co., Aardlek) brengt iphone-exorcisme onder de titel Nomophobia (no-mobile-phone-fobia); Arnoud Rigter (ex-stadsdichter Eindhoven), vergezeld van zijn beruchte droog-mystieke humor, jaagt existentiële zonnesteken door uw navel met de beste podium-poëzie van Nederland; sieger baljon balt klank, woord, ritueel en tijdsontregeling samen in zijn eerder dit jaar verschenen bundel ‘Dronken Kalender’, DaMu Collectief mengen overal op het terrein dans, muziek en instant composition, de RaaskalBOMfukkerZ zullen gekostumeerd wat heilige huisjes omverschoppen met hun sjamanik poetik kongakore, het Enchanted Fire Circus zet tot denken aan met een bewustzijnsverruimende vuurshow, Jet Voorman betovert met sjamanische klankkunst, Noortje Braat & Egon Kracht brengen de kwetsbare transitie-voorstelling ‘Het Zal Eens Tijd Worden’, Mareille Labohm deelt haar ervaringen in zelfvoorzienend Europa met ‘Onderweg, Vincent Swierstra leest uit zijn novelle ‘De Magier’ & bespeelt de Sarangi, Duke S. ontregelt de toko vakkundig en sjamandada zal zelf uiteraard ook een van haar beruchte seizoensperformance ontketenen. Tussendoor zullen DJ Perpetzintle, DJ Snoodaerd & DJ Legaal onverwachte klanken loslaten op het publiek.

Het programma van de sjamandada-tent is flexibel dus hou op het festival de info-borden in de gaten!

einde wereld & sounds of the underground

sieger baljon staat weer eens wat podia te bevuilen deze week: woensdag 12april poëzie benedendeks op het Einde Van De Wereld (javakade 61, amsterdam), met o.a. Sander Meij en Joke Kaviaar, om maar even wat tegenpolen te noemen. Vanaf 20.30, entree gratis, maar hapje eten is aanrader (kost je ook de kop niet). Uiteraard zijn er ook weer dronken kalenders mee te nemen, wees snel want ze gaan als warme broodjes.

Ook de RaaskalBOMfukkerZ rollen de steen voor hun grot opzij dit paasweekeind, voor het roemruchte festival Sound Of The Underground (SOTU). Wij staan in de OCCII stille zaterdag (15 april), amstelveenseweg 134. deur open om 20.oo. passpartouts voor 5 dagen, 5 lokaties, oneindige bands: 18,50. De moeite waard om de bedelnap voor ter hand te nemen. echt.

jah bless de hazentotem en eierstruif in je neusgaten!

s j a m a n d a d a lanceert performance-podium op Living Village Festival

(english version below)

18 t/m 21 mei creëert s j a m a n d a d a een eigen TempTempTemp (Temporary Temple of Tempting Tempests, while chewing on High Temperature Tempeh) voor performance in de breedste zin, op het unieke Living Village Festival in Dalfsen. Bij een Levend Festival hoort immers een Levend Podium. In de intieme circus-yurt van Fratelli Fiasco genaamd ‘La Fuente‘ (de Bron) zullen uiteenlopende performers uit of tussen uiteenlopende disciplines het publiek verwonderen, ontregelen, doen schateren, van hun fundamenten lostrillen & herwortelen in de toekomst. Wellicht. Wie weet wat er gebeurt als een performer een publiek ontmoet.

Betovering zal dan ook ons deel zijn als ‘de Dwerg‘ van Fratelli Fiasco het podium betreedt. Wordbites zal live stille poëzie met zang & muziek brengen op koptelefoons; Factotum (vml. Warner&Co., Aardlek) brengt (onder voorbehoud) iphone-exorcisme onder de titel Nomophobia (no-mobile-phone-fobia); Arnoud Rigter (vml. Stadsdichter Eindhoven) jaagt, vergezeld door zijn beruchte droog-mystieke humor, existentiële zonnesteken door uw navel met de beste podium-poëzie van Nederland; Contrast & de Onverlaten gooien poëtische knuppels in hoenderhokken; sieger baljon balt klank, woord, ritueel en tijdsontregeling samen in zijn eerder dit jaar verschenen bundel ‘Dronken Kalender’, DaMu Collectief mengen overal op het terrein dans, muziek en instant composition, de RaaskalBOMfukkerZ zullen wat heilige huisjes omverschoppen, het Enchanted Fire Circus zet tot denken aan met een bewustzijnsverruimende vuurshow, Noortje Braat & Egon Kracht brengen de kwetsbare transitie-voorstelling ‘Het Zal Eens Tijd Worden’ en uiteraard zal sjamandada zelf ook een van haar beruchte seizoensperformance ontketenen, dit keer in samenwerking met Robin Block (bekend van o.a. Project Wildeman, Grote Prijs van Nederland). En dat alles is nog slechts het topje van de ijsberg. Komt allen!

The Living Village Festival is wat je noemt een eco-art-transformatie-festival; een feestelijk platform voor persoonlijke en maatschappelijke transformatie, door middel van workshops, kunst, en vooral: de transformatie van het terrein zelf (een natuurgebiedje in de uiterwaarden van de Overijsselse Vecht met een gedeeltelijke geschiedenis als sloopterrein) naar een ecologische voorhoedeplek, door kunstenaars, vrijwilligers en met name: de bezoekers van het festival!

The Living Village Festival, Dalfsen, info & reserveren via www.thelivingvillagefestival.org

s j a m a n d a d a launches performance-stage on Living Village Festival

18th – 21th of May s j a m a n d a d a will create its own TempTempTemp (Temporary Temple of Tempting Tempests, while chewing on High Temperature Tempeh, etc. etc.) for performance in the broadest sense, on the unique Living Village Festival in Dalfsen. A Living Festival after all asks for Living Performance Arts. In Fratelli Fiasco’s intimate circus-yurt named ‘La Fuente‘ (the Source) a wide range of performers from or in between various disciplines will amaze, derange, derail our audience, shake them off of their fundaments with laughter & re-root them into the future. Perhaps. Who knows what might happen when a performer meets an audience.

Enchantment will be ours when ‘the Gnome‘ of Fratelli Fiasco enters the stage. Wordbites will whisper silent poetry with song & music live on headphones; Factotum (vml. Warner&Co., Aardlek) brings iphone-exorcism under the title Nomophobia (no-mobile-phone-fobia); Arnoud Rigter (first city poet of Eindhoven) casts existential sunstrokes through your bellybutton, accompanied by his infamous dry-mystical humor, with the best stage-poetry the Nederlands has to offer; Contrast & de Onverlaten rock the boat with poetic subversion; sieger baljon moulds sound, word, ritual and defragmentation of time together in his ‘Drunken Calender’, DaMu Collectief will pop up all over the terrain mixing dance, music and instant composition, the RaaskalBOMfukkerZ will take shamanic dadaism to another level, the Enchanted Fire Circus expands minds and awareness with a conscious fire show, Noortje Braat & Egon Kracht present the vulnerable transition-piece ‘Het Zal Eens Tijd Worden’ (It Would Be About Time) and of course sjamandada itself will also ignite one of its infamous seasonal performances, this time in collaboration with Robin Block (known from a.o. Project Wildeman, Grote Prijs van Nederland). And all of this is the mere tip of the iceberg. Come one, come all!

The Living Village Festival is what one could call an eco-art-transformation-festival; a festive platform for personal and collective transformation, by means of workshops, art, and: the transformation of the terrain itself (a natural habitat in the floodplains of the Overijsselse Vecht, partially with a history as a dump) into a state of the art ecological freezone, by artists, volunteers and of course first and foremost: the visitors of the festival!

The Living Village Festival, Dalfsen, info & reservations via www.thelivingvillagefestival.org

 

2 maart: BEZWERINGEN in Het Huis

donderdag 2 maart 2017 (freyadag 5 mars op de dronken kalender)
16:00 & 20:00
Het Huis Utrecht, Boorstraat 106
entree gratis, maar zo mogelijk graag aanmelden, bijvoorbeeld via kontakt

Wat moet een mens met populisme & terreur? Negeren is geprobeerd, maar de ziekte blijft woekeren, jengelend als een verongelijkt kind met te drukke ouders. Als een tyrannosaurus met zachte, machteloze armpjes raast de opgeblazen keizer door de wereld, gedragen door het boze, genegeerde volk, aangevuurd door vrachtwagens met bloedsporen. Wij weten: onkruid bestaat niet, slechts spontane vegetatie wiens funktie wij nog niet kennen. Wat is de rol van de opgeblazen keizer en de terrorist binnen ons verstoorde ecosysteem? Hebben zij een verborgen medicinale funktie die gezien wil worden? Een antibioticum? Een braakmiddel? Uitgaande van de mensheid als één lichaam, één patient, of op zijn minst één gemeenschap met collectieve verantwoordelijkheid voor onze rotte appels, verrichten sieger baljon (sjamandada) & Robin Block (project wildeman) twee weken lang sjamanistisch onderzoek naar populisme, terrorisme & politieke bezweringen. Een antidotum voor machteloosheid, met een vleugje karnaval.

sieger en Robin ontmoetten elkaar oorspronkelijk als podiumdichters met voorliefde voor fysikaliteit & muzikaliteit. Los van elkaar raakten zij geïnteresseerd in het grensvlak tusen theater en sjamanisme. Na hernieuwde ontmoeting bleef de vraag naar samenwerking zich opdringen. Deze residentie in Het Huis Utrecht bleek de ultieme gelegenheid om samen een voorstellingsconcept te ontwikkelen op de vloer in plaats van achter een laptop. Komende twee weken zullen zij hun verwante maar diverse werkwijze aan elkaar toetsen, zoekend naar een gemeenschappelijke fysieke staat van aanwezigheid die besmettelijk en uitnodigend werkt naar het publiek. Deze collectiviteit proberen zij uit te rekken tot de collectiviteit van de samenleving als geheel, benaderd als een wezen, een lichaam, wiens sluimerende ziektes benaderd zullen worden zoals een sjamaan een individuele patient benadert.

Komt allen!

Droog Prijst Dronken Kalender

This slideshow requires JavaScript.

(foto’s joanne saltet, oanne.org)

Groningen, eind vorige eeuw. Een dada-projekt op mijn middelbare school sleept ons de bibliotheek in, alwaar we blootgesteld worden aan een (voor de gelegenheid) dadaïstische voordracht van de Dichters uit Epibreren: Bart FM Droog, Tjitse Hofman, multi-instrumentalist Jan Klug. Ik schud op mijn grondvesten. Enkele jaren later is Bart FM Droog Grunner stadsdichter geworden en mede-organiseert een poëziepodium, waar ik voor het eerst mijn woorden ten gehore breng. Bart is een ouwe punk. Een wolf, levend van zijn eigen bedachtzaam-grimmige poëzie, maar vooral ook het bloed van felle polemieken, zelfs als het zijn eigen bloed is dat vloeit.

Afgelopen zondag kwam hij alsof er geen tijd verstreken was Perdu in Amsterdam binnenlopen, waar we mijn bundel Dronken Kalender ten doop hielden. Hij schrijft erover op nederlandsepoezie.eu:

‘Afgelopen zondag gebeurde iets heel bijzonders: de perfecte en bevlogen voordracht van Sieger Baljon (1981) bij de presentatie van zijn langverwachte debuutbundel Dronken Kalender was zó goed dat het me tot tranens toe emotioneerde. Taal, timing, mimiek en expressie – alles klopte en bleef natuurlijk. Niets van de gepolijste plasticpraat en -maniertjes, die heden ten dage als ‘goede performance’ gelden, nee – eindelijk weer een eigen stem en een totaal eigen voordraagstijl – ontstaan uit jaren levenservaring, scholing en het besef dat voordrachtskunst en sjamanisme bijzonder veel raakvlakken hebben.
(…)
Qua pure poëzie schrijft hij verzen die beslist blijven staan, ook zonder zijn magische voordrachtsadem:

werd er bocht ontkurkt
& spreuken over de muren
terwijl de larie op uitkijk stond
& wij van soldaten
& nette zwijgzame vrouwen
de tongen losknoopten                                            (uit: ‘apenkooi’)

En niet alleen zijn voordracht en poëzie is bijzonder – ook zijn boek is opmerkelijk te noemen. Het is waarlijk een ‘dronken kalender’ – Baljon heeft zijn fantasie op de maanden van het jaar losgelaten en daaruit een fantastisch uitgedacht en bijzonder vormgegeven totaalkunstwerk gecreërd. Gaat dat zien, gaat dat kopen, gaat dat lezen!’

Zo. En dan heb ik de vergelijkingen met andere grootheden voor de leesbaarheid maar weggelaten. De presentatie van de Dronken Kalender was overigens inderdaad een uiterst genoeglijk gebeuren, mede dankzij het prachtige sarangispel van Vincent Swierstra en de woorden van Robin Block & Arnoud Rigter, alsmede de perfekt getimede interrupties door mijn dochtertje momo (papagaaitje leef je nog?) en mijn vader (die in het verband van december parmantig de dekabristen ofwel de decembristenopstand (tegen de tsaar, in 1825) in herinnering bracht, alsmede het janus-medallion van zijn jaargroep die ik droeg). Inmiddels heeft ook mijn zus een duit in het zakje gedaan op haar blog.

Het waren spannende dagen. De Dronken Kalenders konden op het allerlaatste moment & na een hoop bloed & zweet & tranen van de drukker en vooral ook redakteur / vormgever / geestverwant Arnoud Rigter 2 dagen voor de presentatie dan eindelijk worden opgehaald bij de drukker, net zoals wij duidelijk opgelucht. Een vreemd apparaat is het. Trots op. Enfin, zo lang het oude punkdichters tot tranen brengt is het geen verspilde moeite, wel?