brandend ei, of hoe ik in de paashaas ging geloven

konijnenbomenOp paaszondag fietste er een Paashaas op blote voeten van Uithoorn door de polder naar Hotel Buiten in Amsterdam-West (Sloterplas). Ouders wezen hun kinderen: kijk, de Paashaas. Geliefde gaven elkaar een por: we hebben de Paashaas gezien. Brengt dat geluk? Natuurlijk brengt dat geluk. De Haas is onze westerse totem voor impuls, levenskracht, vruchtbaarheid, en het zoeken&graven naar spirituele schatten. En voor het ontwaken van de natuur na die lange dode winternacht natuurlijk. Aangekomen bij Hotel Modern trof Haas een multi-displinair festival op donatiebasis, badend in een vorstelijke zon. Drankje? Pak maar! Na het gezamenlijke eten besteeg Haas de tafels en hief in onbekende taal een gezang aan ter ere van zijn patrones Ostara, de lentegodin wiens naam wij nog kennen in de Duitse en Engelse namen voor Pasen: Easter, Ostern. Wat volgde was ontregeling, klank & poëzie die het onkruid uit de warme grond deed schieten. Na zonsondergang, vlak voordat het grote Ei in vlammen op zou gaan (de haas zou eroverheen springen) deed hij in de verhalentent nog zijn verhaal, over hoe een dichter in de Paashaas ging geloven. Meer kiekjes en achtergrond hier.2 hazen

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s