Droog Prijst Dronken Kalender

This slideshow requires JavaScript.

(foto’s joanne saltet, oanne.org)

Groningen, eind vorige eeuw. Een dada-projekt op mijn middelbare school sleept ons de bibliotheek in, alwaar we blootgesteld worden aan een (voor de gelegenheid) dadaïstische voordracht van de Dichters uit Epibreren: Bart FM Droog, Tjitse Hofman, multi-instrumentalist Jan Klug. Ik schud op mijn grondvesten. Enkele jaren later is Bart FM Droog Grunner stadsdichter geworden en mede-organiseert een poëziepodium, waar ik voor het eerst mijn woorden ten gehore breng. Bart is een ouwe punk. Een wolf, levend van zijn eigen bedachtzaam-grimmige poëzie, maar vooral ook het bloed van felle polemieken, zelfs als het zijn eigen bloed is dat vloeit.

Afgelopen zondag kwam hij alsof er geen tijd verstreken was Perdu in Amsterdam binnenlopen, waar we mijn bundel Dronken Kalender ten doop hielden. Hij schrijft erover op nederlandsepoezie.eu:

‘Afgelopen zondag gebeurde iets heel bijzonders: de perfecte en bevlogen voordracht van Sieger Baljon (1981) bij de presentatie van zijn langverwachte debuutbundel Dronken Kalender was zó goed dat het me tot tranens toe emotioneerde. Taal, timing, mimiek en expressie – alles klopte en bleef natuurlijk. Niets van de gepolijste plasticpraat en -maniertjes, die heden ten dage als ‘goede performance’ gelden, nee – eindelijk weer een eigen stem en een totaal eigen voordraagstijl – ontstaan uit jaren levenservaring, scholing en het besef dat voordrachtskunst en sjamanisme bijzonder veel raakvlakken hebben.
(…)
Qua pure poëzie schrijft hij verzen die beslist blijven staan, ook zonder zijn magische voordrachtsadem:

werd er bocht ontkurkt
& spreuken over de muren
terwijl de larie op uitkijk stond
& wij van soldaten
& nette zwijgzame vrouwen
de tongen losknoopten                                            (uit: ‘apenkooi’)

En niet alleen zijn voordracht en poëzie is bijzonder – ook zijn boek is opmerkelijk te noemen. Het is waarlijk een ‘dronken kalender’ – Baljon heeft zijn fantasie op de maanden van het jaar losgelaten en daaruit een fantastisch uitgedacht en bijzonder vormgegeven totaalkunstwerk gecreërd. Gaat dat zien, gaat dat kopen, gaat dat lezen!’

Zo. En dan heb ik de vergelijkingen met andere grootheden voor de leesbaarheid maar weggelaten. De presentatie van de Dronken Kalender was overigens inderdaad een uiterst genoeglijk gebeuren, mede dankzij het prachtige sarangispel van Vincent Swierstra en de woorden van Robin Block & Arnoud Rigter, alsmede de perfekt getimede interrupties door mijn dochtertje momo (papagaaitje leef je nog?) en mijn vader (die in het verband van december parmantig de dekabristen ofwel de decembristenopstand (tegen de tsaar, in 1825) in herinnering bracht, alsmede het janus-medallion van zijn jaargroep die ik droeg). Inmiddels heeft ook mijn zus een duit in het zakje gedaan op haar blog.

Het waren spannende dagen. De Dronken Kalenders konden op het allerlaatste moment & na een hoop bloed & zweet & tranen van de drukker en vooral ook redakteur / vormgever / geestverwant Arnoud Rigter 2 dagen voor de presentatie dan eindelijk worden opgehaald bij de drukker, net zoals wij duidelijk opgelucht. Een vreemd apparaat is het. Trots op. Enfin, zo lang het oude punkdichters tot tranen brengt is het geen verspilde moeite, wel?

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s